• Nagłówek

        • Profilaktyka uzależnień - porady dla rodziców

          Lepsza jest wiedza od niewiedzy i niepewności.

           

          Drodzy Rodzice

          Narkotyki stały się dostępne wszędzie. Wcześniej czy później kontakt z nimi może się przydarzyć każdemu dziecku, także Twojemu. Stanowią realne niebezpieczeństwo, nawet, jeśli dziś myślisz sobie: „Mój syn, moja córka nigdy tego nie zrobi...”. Powinieneś jednak zdawać sobie sprawę, że wiele zależy od Ciebie. To właśnie Ty możesz mieć ogromny wpływ na to, czy Twoje dziecko sięgnie po środki odurzające.

          Rodzicu o czym powinieneś wiedzieć?

          Często dzieci mają większą wiedzę na temat narkotyków od rodziców. Przeważnie jednak ich informacje wynikają z mitów krążących wśród młodzieży i nie są prawdziwe. Jeśli chcesz być dla dziecka autorytetem i partnerem podczas rozmów na ten temat, powinieneś:

          - wykazać się rzetelną wiedzą na temat środków odurzających, aby umieć obalić fałszywe przekonania, jakie Twoje dziecko posiada na temat narkotyków;

          - nauczyć się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze, wskazujące na zażywanie środków odurzających.

          Podstawowe informacje dotyczące tego, jak zapobiegać uzależnieniom, jak rozpoznać, że dziecko sięgnęło po narkotyki i co zrobić w takiej sytuacji, znajdziesz w tej ściągawce, warto również zapoznać się z literaturą podejmującą temat uzależnień m.in.:

          Literatura:
          Krzysztof Zajaczkowski „Nikotyna, alkohol,narkotyki”- profilaktyka uzależnień,
          Ruth Maxwell "Dzieci, Alkohol, Narkotyki",
          Dimoff, S Carper "Jak rozpoznać, czy dziecko sięga po narkotyki",
          Marzena Pasek "Narkotyki? Na pewno nie moje dziecko".
          Gaś Z. B. „Rodzina a uzależnienia”

          Strony WWW:

           

          Zachęcamy także do korzystania z zasobów biblioteki szkolnej gdzie znajdziecie Państwo literaturę i broszury dotyczące tematu uzależnień.

           

          Co można zrobić, aby zapobiegać?

          Dbać o dobry kontakt z dzieckiem. Powinno się jak najczęściej:

          • - rozmawiać, nie unikać trudnych tematów;
          • - zachęcaj dzieci do tego, co zdrowe i twórcze,
          • - porozmawiaj z rodzicami innych dzieci,
          • - bądź dobrym modelem i przykładem,
          • - okazywać dziecku ciepło i czułość;
          • - naucz się naprawdę wysłuchiwać swojego dziecka;
          • - nie oceniać i nie porównywać z innymi;
          • - nie wyśmiewać, nie krytykować, nie stawiać zbyt wysokich wymagań;
          • - doceniać starania i chwalić postępy;
          • - pomagać uwierzyć w siebie, uczyć podstawowych wartości;
          • - poznawać przyjaciół swojego dziecka;
          • - zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko;
          • - ustal jasne zasady dotyczące alkoholu i narkotyków.

           

          Sygnały ostrzegawcze, czyli, na co należy zwrócić uwagę.

          Pierwsze próby z narkotykami dziecko zwykle starannie ukrywa przed dorosłymi. Wszelkie niepokojące zmiany będzie Ci na pewno łatwiej zauważyć, jeśli masz z dzieckiem dobry kontakt, wiele ze sobą rozmawiacie i dużo czasu spędzacie razem.

          Pamiętaj jednak, że niektóre zachowania i postawy mogą mieć inne przyczyny, takie jak kłopoty szkolne lub rodzinne, zranione uczucia, niepowodzenia w kontaktach z rówieśnikami i wiele innych, które należy traktować równie poważnie i starać się pomóc dziecku je rozwiązać.

          Zmiany w zachowaniu.

          • - nagłe zmiany nastroju i aktywności, okresy wzmożonego ożywienia przeplatane ze zmęczeniem i ospałością;
          • - nadmierny apetyt lub brak apetytu;
          • - spadek zainteresowań ulubionymi zajęciami;
          • - pogorszenie się ocen, wagary, konflikty z nauczycielami;
          • - izolowanie się od innych domowników, zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów;
          • - częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek i odświeżaczy powietrza;
          • - wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków;
          • - bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresja;
          • - nagła zmiana grona przyjaciół na innych, zwłaszcza na starszych od siebie;
          • - niewytłumaczone spóźnienia, późne powroty lub też noce poza domem;
          • - kłamstwa, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu, kradzieże;
          • - tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia;
          • - Zmiany w wyglądzie zewnętrznym;
          • - nowy styl ubierania;
          • - spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia;
          • - przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice;
          • - bełkotliwa, niewyraźna mowa;
          • - słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów;
          • - ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie, "gęsia skórka";
          • - brak zainteresowania swoim wyglądem i nie przestrzeganie zasad higieny. 
          • - narkotyki lub przybory do ich używania
          • - fifki, fajki, bibułki papierosowe;
          • - małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem;
          • - kawałki opalonej folii aluminiowej;
          • - białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorami;
          • - leki bez recept;
          • - tuby, słoiki, foliowe torby z klejem;
          • - igły, strzykawki.

           

          Im głębsza faza uzależnienia, tym objawy choroby są bardziej widoczne, wynikają z utraty kontroli nad braniem środków odurzających. Wzrasta ryzyko przedawkowania i śmierci.

          Co zrobić, gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami?

          Może się zdarzyć, że mimo Twoich najlepszych starań, uwagi i znajomości problemu, Twoje dziecko sięgnie po narkotyki.

          Nie możesz wtedy:

          • - wpadać w panikę i przeprowadzać zasadniczych rozmów z dzieckiem, kiedy jest ono pod wpływem środka odurzającego;
          • - udawać, że to nie prawda, nie wierzyć w przedstawione fakty, bezgranicznie ufać dziecku; usprawiedliwiać dziecka, szukając winy w sobie lub np. złym towarzystwie;
          • - wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma kontrolę nad narkotykami i, że samo sobie poradzi z tym problemem;
          • - nadmiernie ochraniać dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków, np. pisać usprawiedliwień nieobecności w szkole spowodowanych złym samopoczuciem po zażyciu - środków odurzających, spłacać długów dziecka;
          • - poddawać się! 

           

          Powinieneś

          • - wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać;
          • - zastanowić się, dlaczego dziecko sięga po narkotyki, czy powody nie są związane z sytuacją w waszej rodzinie - jeśli tak pomyśl, co można zmienić;
          • - działać! - nie liczyć na to, że problem sam się rozwiąże, szukać pomocy specjalistów;
          • wspólnie ze specjalistą i z dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać;
          • - stosować zasadę "ograniczonego zaufania" - starać się zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko.

           

          To trudny problem dla całej rodziny, dlatego szukaj pomocy także dla siebie i bliskich. Skorzystajcie z pomocy terapeuty, a także z doświadczeń innych rodzin, które miały podobne problemy.

           

          Narkotyki i prawo.

          Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii - w Polsce karalne jest:

          • posiadanie każdej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych
          • wprowadzanie do obrotu środków odurzających
          • udzielanie innej osobie, ułatwianie lub umożliwianie ich użycia oraz nakłanianie do użycia
          • wytwarzanie i przetwarzanie środków odurzających

           

          Gdzie szukać pomocy.

          1. Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111 czynny: od poniedziałku do soboty w godz. 12—20 (połączenie bezpłatne) http://www.116111.pl
          2. Telefon Zaufania dla Rodzin z Problemem Uzależnienia 22 844 44 70, czynny: w dni powszednie w godzinach 10—20, w soboty w godz. 10—15 http://www.idn.org.pl/u/
          3. Infolinia Stowarzyszenia KARAN  TEL. 800 120 289, czynny: w dni powszednie w godzinach 9—17, (połączenie bezpłatne) www.karan.pl/index/?id=7bcdf75ad237b8e02e301f4091fb6bc8
          4. Ogólnopolski Telefon Zaufania Narkotyki — Narkomania TEL. 801 199 990, czynny: codziennie w godzinach 16—21, (całe połączenie płatne 35 gr), www.kbpn.gov.pl/portal?id=111047

           

           

          Pedagog i psycholog szkolny służą Państwu zawsze pomocą i informacjami.

          Jeśli macie Państwo jakiekolwiek pytania czy wątpliwości zapraszamy do kontaktu osobistego w szkole.

           

          Pedagog szkolny: Agnieszka Podlewska

          Psycholog szkolny: Agnieszka Ostasz

    • Kontakty

      • Zespół Szkół nr 48 w Warszawie
      • sp350@edu.um.warszawa.pl
      • mtyde@wp.pl
      • 22 664-61-93
      • ul. Irzykowskiego 1a sp350.edupage.org
      • rlisowski@edu.um.warszawa.pl
  • Galeria zdjęć

    • Szkoła w Kamerunie
    • Wigilia z kombatantami
    • Jesienna poezja w świetlicy
    • Zapytaj o Polskę
    • Świetlicowy konkurs Mam Talent 2017
    • Ślubowanie klas pierwszych
    • Rusza świetlica
    • Rozpoczęcie roku szko. 2017/2018
    • UKS Irzyk wygrywa na Narodowym
    • Tadek Niejadek
    • Świąteczny tydzień w świetlicy
    • Zdjęcia szkoły